Stowarzyszenie Przyjazna Szkoła

Najnowsza książka Dona Tapscotta (cenionego kanadyjskiego badacza internetu, światowego autorytetu w zakresie strategii biznesowych, badacza wpływu nowych technologii informacyjnych na innowacyjność i jednego z ideologów Nowej Gospodarki), pt.: „Cyfrowa dorosłość”, sporo miejsca poświęca zagadnieniom szkoły 2.0. Autor m.in. szczegółowo prezentuje i komentuje model edukacji XXI w., przekazując przy okazji bardzo ciekawe wskazówki dla współczesnych nauczycieli. Warto się im przyjrzeć bliżej - to intrygujący materiał do przemyśleń i dyskusji. Oto wspomniane sugestie:

• „Nie wprowadzajcie nowych technologii do klasy szkolnej bez przygotowania, z nadzieją, że wyjdzie z tego coś dobrego. Nauka 2.0 polega na radykalnej zmianie stosunków między nauczycielem a uczniami w procesie nauczania. Skoncentrujcie się na zmianach w metodach nauczania, a nie na rozwiązaniach technicznych.
• Przestańcie wykładać. Nie musicie znać wszystkich odpowiedzi. Poza tym jednokierunkowe przekazywanie wiedzy nie sprawdza się w przypadku tego pokolenia. Niech uczniowie razem z wami tworzą odpowiednie warunki do nauki. 
• Pozwólcie uczniom na współpracę. Zachęcajcie do wspólnej pracy i pokażcie, jak dostać się do świata specjalistycznej wiedzy dostępnej w sieci. 
• Skoncentrujcie się na uczeniu się przez całe życie, a nie doraźnym przygotowaniu do zaliczenia testu. Liczy się nie to, co umieją w chwili ukończenia szkoły, ale ich potencjał i zamiłowanie do uczenia się przez całe życie. Skoncentrujcie się na nauczeniu ich, jak mają się uczyć – a nie tego, co mają wiedzieć. 
• Korzystajcie z nowoczesnych technologii, żeby lepiej poznać swoich uczniów oraz skonstruować dopasowane do ich potrzeb programy nauczania, których tempo można indywidualnie regulować.
• Przy opracowaniu programów edukacyjnych uwzględniajcie osiem cech pokolenia sieci. Pamiętajcie o możliwości wyboru, dopasowania do potrzeb uczniów, transparentności, wiarygodności, współpracy, dobrej zabawy, szybkim tempie i innowacyjności w procesie nauczania. Wykorzystajcie mocne strony kultury i wzorców zachowania pokolenia sieci w nauczaniu przez rozwiązywanie problemów.
• Zmieńcie swój image nauczyciela, profesora i pedagoga. Wy też możecie mówić: Nie mogę się doczekać rana, żeby wstać i pójść do pracy!”

Wnioski? Wygląda na to, że pokolenie które dopiero wkroczy w dorosłość (być może po raz pierwszy w historii) ma szansę nauczyć nas wszystkich, jak przygotować siebie i świat na przyszłe, bez wątpienia niełatwe wyzwania. Powinniśmy uważnie słuchać młodych, starając się angażować ich w nasze działania i ucząc się nawzajem współpracy i zrozumienia. Być może pozwoli nam to sprawniej unikać nieznanych wcześniej zagrożeń, które pojawiają się wraz z nadejściem nowych mediów komunikacyjnych, a przede wszystkim – z błyskawicznym rozwojem globalnej sieci.

źródło: D. Tapscott -  „Cyfrowa dorosłość. Jak pokolenie sieci zmienia nasz świat”, s.258; Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, marzec 2010