Stowarzyszenie Przyjazna Szkoła

Web 3.0 to termin, który opisuje dalszą ewolucję Internetu oraz różnego rodzaju działania i koncepcje prowadzące do konwersji obecnego systemu przekazu wiedzy do ogólnego modelu bazy danych. Web 3.0 (nazywany też Internetem trójwymiarowym) to idea przetworzenia zawartości stron WWW do wzorca czytanego przez różne aplikacje i systemy wykorzystujące sztuczną inteligencję, rozwiązania semantyczne oraz oprogramowanie, które pozwolą wizualizować i przetwarzać dane w trzech wymiarach. Strony Web 3.0 będą rozpoznawać zamiary internauty na podstawie kontekstu przekazu danych, co znacznie ułatwi i przyśpieszy uzyskanie poszukiwanych przez użytkownika informacji. Dzisiejsze przeglądarki internetowe mogą stać się zbędne albo zupełnie zmienią swój charakter.

Sieci semantyczne i sztuczna inteligencja
Dziś nie wystarczy już możliwość szybkiej interakcji i prostego wyszukiwania informacji. Wizjonerzy podsuwają nam Web 3.0., co ma nas przenieść w zupełnie inny wymiar i sposób funkcjonowania Sieci niż to, do czego ledwie zdążyliśmy się przyzwyczaić. Skalowalna grafika wektorowa, obrazowanie holograficzne (witajcie w świecie „Gwiezdnych Wojen”!), zaawansowane, połączone w jeden mózg komputerowy systemy sztucznej inteligencji, sieć GRID - technologia pozwalająca przekazywać dane 10 000 razy szybciej niż po typowych stałych łączach… A do tego aplikacje działające bez udziału ludzi, automatycznie porządkujące, w oparciu o algorytmy AI i reguły semantyczne, całą zawartość Internetu w jedną potężną bazę wiedzy – oto symptomy tego, co nas czeka w nie tak znów odległej przyszłości. W tej wizji rolę człowieka w zbieraniu, porządkowaniu i udostępnianiu wiedzy mają przejąć maszyny i programy kierujące się w działaniu inteligencją zerojedynkową. Brzmi nieco fantastycznie? Ale jest realne…

Szanse i cele nowej edukacji
Jak w tej rzeczywistości będzie wyglądać kształcenie? Czy podobnie do tego, jakie znaliśmy dotąd? Czego, jak i po co będziemy uczyć nowe pokolenia? O precyzyjne odpowiedzi trudno. Być może już dziś niezbędne jest wykonanie kroku pośredniego: możliwie najszersze przeniesienie w świat wirtualny całego systemu wiedzy i szkolnictwa, wraz z instytucjami strzegącymi ładu w edukacji. Instytucje te powinny być otwarte na adaptację nowych technologii w nauce i reagować elastycznie na wciąż pojawiających się nowinki i zmiany. Czas nie stoi w miejscu - także w nauczaniu.
Pojawia się dziś znacząca, modernizacyjna szansa na przyspieszenie i usprawnienie edukacji na ogromną skalę. To czy procesy te dokonają się w sposób rewolucyjny (dekonstrukcja całej, wypracowanej przez stulecia organizacji szkolnictwa), czy też raczej ewolucyjny (czyli samorzutnie, przy niewielkim wspomaganiu ze strony oficjalnych instytucji), zależy w dużej mierze od środowiska nauczycieli. Jakie przyjmą postawy wobec tak daleko idących przemian? Wydaje się, że dla adaptacji nowych technologii w edukacji zdecydowanie lepszy byłby wybór ścieżki ewolucyjnej.

System wirtualny  
Postęp nowych technologii od zawsze wymuszał adaptację systemu edukacji do nowej rzeczywistości. Obecnie jednak chodzi również o rzeczywistość wirtualną. Z pewnością można ją efektywnie wykorzystać dla usprawnienia istniejącego modelu edukacji. W tym celu, jak zaznaczono wyżej, należałoby w pierwszym rzędzie stworzyć centralnie i systemowo wirtualny wymiar szkoły. Analogicznie do tradycyjnego systemu edukacji, funkcjonującego w świecie realnym, powinno się stworzyć ramy jego działania w przestrzeni internetowej. Oznacza to tworzenie infrastruktury, centrów wiedzy i kompetencji istniejących dualnie - zarówno w przestrzeni rzeczywistej, jak też wirtualnej. Oczywiście, po wcześniejszej ocenie, które z instytucji edukacyjnych - i w jakim zakresie - powinny w tym wirtualnym środowisku funkcjonować. Zadań nie brakuje, ale stawka jest wysoka – to system edukacji, który nadąży za zmianami w świecie oraz społeczeństwie, a tym samym nie stanie się skansenem nieprzystających już do nich rozwiązań.

źródła: escola.pl, manager.money.pl, semanticschool.com, wikipedia.org